| |


<

11 Januari 2009.....Hafiz mendaftar di Maahad As Sofa, Rembau, Negri Sembilan. Akhirnya dapat juga masuk maahad setelah setahun mencari-cari maahad yang sesuai untuk Hafiz. Tahun lepas ayahnya survey maahad2 swasta di seluruh Negeri Kelantan tapi xde yg sesuai untuk Hafiz. Dia xlayak masuk maahad Kerajaan kerana keputusan UPSR tidak memuaskan. Ada 2A je...akibat malas belajar. Hafiz pandai tapi penyakit M dia tu lbh dr segalanya. Bukan setakat belajar je malas, nak urus diri pun sgtlah malas. Dia nak masuk asrama pun, sy lah yg menguruskan segalanya...dari pakaian sehinggalah segala keperluan peribadi yang perlu di bawa. Dia xamik hal langsung.

Asalnya macam xmau hantar Hafiz tinggal di asrama. Kerana yg ada dirumah hanyalah dia dan zaim. Sunyi nanti kalau hafiz xde dan zaim tidur sorg2 dlm bilik. Walaupun hafiz suka buli zaim tapi dia lah peneman zaim tidur. Namun, memandangkan perkembangan hafiz yg agak 'mencemaskan' maka kami terpaksa masukkan dia ke sekolah berasrama juga. Dia harus ‘didisiplinkan dan ditarbiyyahkan'. Dia begitu mudah terpengaruh dengan sikap rakan-rakan sebaya yg agak 'longgar' didikan agama mereka. Bnyk kesan negatif yg kami dapati sejak Hafiz rapat dengan mereka. Sejak cuti sekolah akhir tahun, Hafiz banyak menghabiskan masa bersama mereka…..dari pagi hinggalah larut malam. Dia sudah mula lalai mengerjakan solat, lebih suka lepak dengan kawan-kawan dan tidak lagi rajin menghafal surah-surah dalam Al-Quran.

Bagi sy melalui saat-saat perpisahan dengan anak-anak semasa mereka belum cukup dewasa adalah sangat menyedihkan. Dulu terpaksa berpisah dgn Fathiyyah apabila dia masuk Sekolah Naim Lil Banat di Kota Bharu, Kelantan. Sy rasa sy telah berlaku kejam terhadapnya kerana menghantarnya bersekolah jauh-jauh. Fathiyyah pula slalu telefon dan tulis surat kata kami dah xsayangkannya kerana hantar dia sekolah jauh-jauh. Dekat setengah tahun juga dia terpaksa dipujuk untuk meneruskan persekolahannya di situ. Mujur lah pada waktu itu, ayahnya masih berkhidmat dengan MAS, bolehlah dia balik tiap-tiap bulan guna privilege family travel.

Semalam, airmata sy berguguran lg apabila berpisah dengan Hafiz pula. Sy tahu dia pun rasa sedih sewaktu kami hendak balik. Sy tahu Hafiz cuba menahan diri dari menangis kerana dia seorang lelaki. Sy peluk dan cium pipinya dan dahinya dengan perasaan sungguh sebak tetapi masih mengawal airmata agar sy tidak menangis di hadapannya.

Ketika masuk ke dalam kereta, airmata sy sudah mencurah2 sambil berdoa agar Allah memberinya kekuatan semangat dan ketabahan menjalani hidup di tempat dan suasana yang baru. Semuanya ini kami lakukan demi kebaikannya. Doa dan harapan kami agar Hafiz akan menjadi seorang ‘HAFIZ’ dan menjadi pembimbing generasinya kelak.

18 comments:

c's radin said...

"Fathiyyah pula slalu telefon dan tulis surat kata kami dah xsayangkannya kerana hantar dia sekolah jauh-jauh. "

comeynye thia.. bgi surat =P

auntie.. iA, anak2 auntie menjadi penyejuk ati auntie n suami, mendoakan kesejahteraan dunia n akhirat.. fi amanillah iA..

ps nih yg exaggerate homsick radin gak nih.. waaa..

aimi jamaludin said...

auntie!!!
huhu.teringat pulak masa sy skola asrama dulu.kajang je pon.tapi teruk jugak nangesnye.
takpe auntie.bak kata radin, moga hafiz jd penyejuk hati auntie nanti.

dah nama pun hafiz kan, jd hafiz kene jadi hafiz laa.hihi =)
best sbnrnye kot.dulu ayh sy pon nak anta sy masok skola tahfiz, tapi memang mak yg tak kasik.huhu.
*tp masuk skola asrama jugak lah kan akhirnye*

ni fathy cite die punye surat dah kene frame? comeyyy.hihi.

ait kak radin oii.kamu tu dah 20 tahun ok.
(nasihat set kak radin nih auntie)

cairo boy said...

salam...
ai aunty,its been a while...huhu...

teringt zaman saya masuk rmc dlu,nak cte tp pjg sgt aa...tp yg plg sebak,saya setahun tu homesick je..dh laa bjauhan dgn family,pastu kene 'mental torcher' dgn senior plak tu...lagi laa rase nk balik...by the time ckp dgn ayah nk kuar rmc,die kate 'stay lagi seminggu'...tu je laa kata2 die bile saya nk mntk keluar...last2,ble dh lali dgn ayat tu..x jadi keluar...sampai laa abis...hehe...

semoga hafiz menjadi seorang anak yang soleh dan menjadi penyejuk ati aunty n husband...

nannychomel said...

To c's radin:

Sejuk hati baca komen radin. Tq.
Auntie doakan semoga Allah SWT sentiasa melindungi dan merahmatimu. Amin.

To Aimi:

Semoga Hafiz menjadi ape yg diharapkan. Hanya itulah doa dan harapan auntie. Tq kerana memberi kata2 semangat utk auntie. Semoga Allah memberkatimu. Amin.

To Cairo Boy:

Lame betul xdgr berita dr Cairo Boy. Mesti sibuk study for the coming exam. Auntie pun nak ikutlah cara yr dad motivate you tu....'Stay lagi seminggu' hihi..Thnx for sharing.

To c's radin, aimi jamaludin n Cairo Boy (including others yr xtersebut nama)....n especially to Fathiyyah:

GOOD LUCK FOR YOUR COMING EXAMINATION. STUDY HARD AND SMART.

cairo boy said...

salam...

hihihi,mesti stdy laa pulak aunty...haha,banyak melagha ade laa..huhu...

u nak ikut cara my dad,tp make sure jgn kantoi setiap kali hafiz nk mntk keluar (harap2 die bukan jenis cm saya,homesick slalu)...hehe...

thanx 4 da wish...insyallah kami semua x akan hampakan harapan kalian sebagai ibu bapa...

nannychomel said...

To Cairo boy:

Hafiz dah bnyk kali call xnak sekolah kat situ...problem betul. Macam2 reason dia beri. Dia kata bole stay 2 bulan je. Lps cuti sekolah nak balik sekolah lame..tengah pening memikirkan hal dia. Kalau diizinkan nanti pasti dia akan jumpa kawan2 lama yg suka melepak tu....

cairo boy said...

salam...

1stly,biasa aa tu aunty...saya pun amik masa setahun utk adapt dgn suasana rmc...mmg susah..but parent need to noe da right ways to kept their children to do dat...sume org yg expose dgn dunia baru mmg perlukan masa utk biasakan diri..cuma,lama x lama je...depends on the individual itself...n last but not least,family support are so so so important...

2ndly,bab kawan ni...u xleh nk expect hafiz will 100% didn't met his friends again...once friend are always friend..x kira die sejahat mana pun,die tetap kawan kita...yg pntg,hafiz himself kna pndai pk baik buruk bkwn dgn kwn2 die tu,mane dtg sikap tu??...from his family guidance....jgn sekat,just pantau pergaulan die...he will be ok,jgn rsau aunty...ur children sume kan gempak2...insyallah x akan terlibat dgn bnda bukan2 nye laa...

**sori if it sound like 'mngajar' aunty..sbb sy dh lalui zaman2 cmni..saje nk share ape yg ibu n baba buat kat me bile me bkwn...

chep said...

salam aunty..
sy xtau la sy ni terlebih sensetif ke ape..
tp bergenang jugak air mata sy nie..
tetibe terbyg n terigt detik2 nk berpisah ngan mak sblm2 nie..
mak npk cam cool je..
tibe2 kakak bgtau yg mak dh nangis..
isk,,,isk,,,
mase sy duk asrama dulu, sy bukan jenis yg homesick..jenis yg x kesah..
tp bile dh besar nie..barulah rase homesick tu dtg...

nannychomel said...

To Cairo boy:

Thnks for yr advice. Xpe org muda nasihat org tua..lg pun aunty xde experience antar anak lelaki masuk sek berasrama tu yg kdg2 terpkir ..Am I making the right decision? But thinking of the influence of his friends, badan naik seram sejuk bcoz hafiz ni lurus bendul...main ikut je ape kawan2 dia buat.

To Chep:

Tiada ibu yg xsedih berpisah dgn anak2..tp mereka akan sedaya upaya menyembunyikan perasaan sedih depan anak2. ..auntie tau lah psl selalu buat camtu hihihi.

Auntie rasa anak2 perempuan senang sikit menyesuaikan diri dgn kwn2 baru...mudah beramah mesra.

cairo boy said...

aunty :
hurm...he needs more exposure to outside world to become more 'x lurus'...bia die bkwn,janji u tau ape die buat...bg die rase 'belajar dari kesilapan'...he will noe da rights n wrongs

chep :
lek chep,ngs2 lak..kate macho...huhu

fathiyyah said...

emak,anak mak ke yang merengek2 sampai tulis2 surat tuuu??
Tetiba thia malu plak bc entry nii
hihi

Love you!

nannychomel said...

To Cairo boy:

Betul he has to learn thru mistakes. Tp budak2 skrg bukan cam dulu..buat silap skali dah serik...
Anyway, auntie xde intention nak kuarkan dia dr situ. Biarlah dia protest camne pun.

To Thia:

Sape lg anak2 mak yg kuat merengek? Dah masuk U pun kuat merengek lg..kalah adik2...:-)

cairo boy said...

aunty :
huhu...u just like my father laa..paksa selagi boleh...klau dlu my mom,dh ngs2 pujuk my dad nk keluarkan me dr asrama...huhu,ade hikmah disebalik kejadian kan...huhu..

fathy :
anda sudah kantoi di situ!! ngeh2..

Pustaka Hanif said...

alah bisa, tegal biasa

cairo boy said...

aunty,thanx 4 da serunding..ngehehehe...rezeki...hehe

nannychomel said...

To Cairo boy:

Baru dpt ke serunding tu? Dah nak dekat setahun...upah tolong angkat beg hihihi

All d best for yr exam!

cairo boy said...

huhu...aah..xpelaa,xkesa...terigt kes org hilang passport..huhuhu...thanx 4 da wish...doakan kami...2 paper to go...

alya said...

hafiz form bape?coz saya pon skul kat situ tapi second generation of stias...